04 april 2011: LICHT OP GROEN !
Een dikke 3 maanden terug kwam ik op één en dezelfde atletiekdag top en dal tegen. Er was de prachtige ervaring als eerstejaars junior van het EK veldlopen te Albufeira (Portugal) met een schitterende prestatie, ondanks de zware val. Maar er was ook het zware verdict van de ernst van de blessure na de wedstrijd. De wereld stortte toen even voor me in. Operatie of geen operatie? Zou ik nog kunnen lopen? En aan topsport doen? Maar we bleven niet bij de pakken zitten. Ik raapte de moed bij elkaar en ging er met een gedreven professioneel team tegen aan. En vandaag is het dan zover! De echte revalidatie is zo goed als ten einde. Het ergste leed is geleden. Ik legde vandaag een zeer goede BIODEX-spiertest af (zie foto's), waaruit bleek dat beide knieën dezelfde kracht hebben, als voor de blessure en dit zonder operatie. Dr. Toon Claes feliciteerde me voor mijn inzet, alsook mijn begeleiders. De trainingen mogen nu langzaamaan verder opgevoerd worden en de knie wordt verder getraind op snelheid en uithouding. Natuurlijk zal ik de stabilisatie- en krachtoefeningen moeten blijven doen. Dat staat buiten kijf. Waar we eerst voorzichtig de zomer als doel stelden voor de winter, mogen we nu al stilletjes dromen van een mogelijk zomerdoel. Ik kijk er naar uit om er weer wat steviger tegenaan te gaan. Daar begon ik vandaag al mee op de eerste dag van onze stage van de topsportschool te Bloso Herentals. Het lijkt me nu ook het geschikte moment om enkele mensen te bedanken die de voorbije maanden dicht bij mijn revalidatie stonden. Op de eerste plaats mijn mama en papa. Ze zijn in mij blijven geloven, steunden me enorm en reden me overal naar toe. Dank aan mijn papa, die me is blijven begeleiden op training, zelf bij een 20' nordic walking. Dank aan mijn trainers van de topsportschool Dirk Engelen, Roel Breugelmans en Ludo Belmans voor de mental coaching en het zorgzaam waken over de juiste aanpak van het revalidatieprogramma. Mijn persoonlijke coach Rik. "Wanneer het eens wat minder goed gaat met een atleet, leer je de trainer pas kennen." Bedankt Rik Didden voor het geloof en de bemoediging. Ik hoop dat we samen weer mooie sportmomenten mogen beleven. Dank aan dokter-kniespecialist Toon Claes voor de vriendschappelijke en zeer deskundige aanpak van mijn blessure. We zaten op de juiste plaats. Dank aan mijn kiné-manuele therapeut Leo Wouters. Het waren telkens vele uren op en af naar Deurne, maar met een groot resultaat. Leo staat voor rust, geduld, screening en een langzaam opbouwschema van krachttherapie. We blijven verder samenwerken. Dank aan mijn sponsor die me niet liet vallen. En tenslotte dank aan alle sympathisanten, supporters en site-bezoekers die me een hart onder de riem staken.