23 december 2010: Een lichtpuntje: de revalidatie kan al beginnen
Mijn papa, trainer Dirk Engelen van de topsportschool en natuurlijk ikzelf werden vandaag ontvangen door Dr. Toon Claes. De dokter gaf zeer goede uitleg en was erg sympathiek. Hij bevestigde de zware blessure (zie 20-12). Eerst trok hij met een grote spuit het opgehoopte bloedvocht uit mijn knie, maar liefst 2,5 grote spuiten vol. Ik moest serieus op mijn tanden bijten. Zo kon hij de knie wat gemakkelijker manipuleren. En voor mij onmiddellijk een grote verlichting. Na de manipulatie en het bekijken van de foto's kwam voor mij het beste nieuws van deze week. Hij ziet voorlopig af van een mogelijke operatie. Snijden kan later nog altijd. Eerst wil hij een andere methode uitproberen wat bij andere topsporters goede resultaten had. In een schaal van 0-4 heeft mijn knie, ondanks de afgescheurde kruisbanden, nog steeds een behoorlijke stabiliteit van 2. De sterke spieren door juiste Bellemans-oefeningen, rond mijn knie, hebben er voor gezorgd dat ik deze stabiliteit nog heb en ik die laatste 300 m op wilskracht nog kan af leggen. Hij wil nog geen pees elders in mijn lichaam weg halen om de kruisbanden te vervangen, maar gaat de spieren proberen zodaning versterken om de functie van de afgescheurde kruisbanden over te nemen. Dit zal gebeuren door gespecialiseerde oefeningen en dagelijks bezoek aan een goede kinesist. Het zal niet van een leien dakje lopen en ik zal nog dikwijls tegen het plafond hangen. Na 4 weken volgt een nieuw onderzoek of de knie deze behandeling accepteert. Het is de bedoeling dat ik zonder kruisbanden verder loop. Aangezien lopen geen contactsport is moet dit lukken. Natuurlijk ben ik zeer blij met dit nieuws. De dokter heeft hoop op deze methode. En hoop doet leven of lopen. Ik zie zo de lengte van mijn revalidatieperiode toch wat minderen. Omdat ik al mag fietsen zat ik een uur erna al op de fiets in de sporthal van het BLOSO-centrum. Ik heb een halfuurtje gefietst. Je kan niet geloven hoeveel deugd dit deed. Deze avond hebben we nog onze afsluitingsavond van de sportstage van de topsportschool. Van harte dank ook voor de vele bemoedigende woorden in mijn gastenboek. Een hart onder de riem.