Zondag 28 november 2011 : Crosscup Roeselare : Brons + leiderstrui + E.K.-ticket
Ik kwam vandaag aan de start van de 2de individuele crosscup-manche te Roeselare. Een belangrijke dag, want na deze cross lagen in principe de E.K.-tickets klaar. Het was mijn enigste doel na mijn blessure van nu juist één jaar geleden en de gekende lange revalidatie. Na een lange autorit van 2 uur en een kwart, vanuit de andere kant van het land, kwamen we aan in het regenachtige Roeselare. Wat later zou het weer wel opklaren. Het parcours lag er erg goed beloopbaar bij met een kortere nieuwe start. Geen modderstroken dit jaar en met slechts één heuveltje, niet al te zwaar. Er mag voor mij eigenlijk wel wat meer in zitten. Het beloofde spannend te worden, want wel een tiental atleten claimden de gegeerde tickets. We zitten dan ook met een sterke juniorenreeks, wat enkel maar toe te juichen is. De twee eersten zouden rechtstreeks geplaatst zijn en op de infodagen van het nationaal crossteam sprak men over het sturen van een sterke groep junioren, net zoals vorig jaar, zodat er wellicht nog 3 of 4 lopers bijkomen a.d.h.v. de prestaties van de vorige crossen en de na-zomer. Dus dat zat wel goed. Zenobie Vangansbeke en ik namen na de start de kop, maar er kon niet direct verschil gemaakt worden. Al in de eerste ronde voelde ik dat het wat minder draaide met de benen. Dit gaf wel een kleine mentale tik. Zenobie nam enkele meters, gevolgd door Evelin Van Havere en mezelf. Onmiddellijk gevolgd door Jenna Wyns en Eline Deboth, mijn Leuvense trainingspartners en Camilla De Bleeckere. Om de beurt namen Evelin en ik de kop. Ik kon haar er niet af gooien, integendeel ... ze nam zelfs enkele meters. Evelin was sterk vandaag. Jenna en Eline kwamen toen ook al gevaarlijk bij me lopen. Omdat dit me verraste, moest ik beginnen aan een erg lange sprint van 300 m, niet direct mijn specialiteit. De verrassing was er dan even later opnieuw dat ik hier duidelijk de meerdere was van betere sprinters als Jenna en Eline. Een bewijs dat de condtie wel echt erg goed is, daar ben ik wel zeker van. Door de sprint kwam ik dan weer erg dicht bij Evelin, maar ik strandde op een handval seconden. Ondanks de gezonde sportieve ontgoocheling... toch maar weer brons op een crosscup, het behoud van de leiderstrui en een ticket voor een nieuw E.K. te Velenje (Slovenië), waar ik super blij om ben. Deze avond kwam het licht op groen. Ik heb er dan ook hard voor gewerkt. Wie had dat trouwens durven denken en hopen één jaar geleden toen ik mijn voorste kruisbanden volledig afscheurde en ik nog scheuren bij opliep in de laterale en mediale banden? Sommigen kunnen het nog niet geloven dat ik niet geopereerd werd, de kruisbanden niet hersteld zijn en afgescheurd blijven en ik enkel loop op andere versterkte spieren. Velenje ... here we come !